Rumah > Uncategorized > Kristianisasi: kebebasan bersuara atau penjajahan?

Kristianisasi: kebebasan bersuara atau penjajahan?

Isu pemeriksaan ke atas Gereja Methodist Damansara Utama (DUMC) oleh JAIS baru-baru ini telah mengundang perbincangan di media massa dan menimbulkan pelbagai pendapat yang bercanggah antara satu dengan yang lain. Ada yang melihat dari aspek hak asasi dan kebebasan bersuara dan ada yang melihat dari segi ancaman akidah dan keselamatan berdasarkan agama dan perlembagaan Malaysia.

Hasil siasatan JAIS menjadi bukti yang jelas bahawa kegusaran umat Islam selama ini terhadap aktiviti Kristianisasi bukan lagi menjadi perkara yang tersembunyi.

Isu ini menjadi sensitif bagi umat Islam bukan sahaja kerana kerosakan akidah yang berlaku di kalangan masyarakat orang Islam – orang Islam yang hanya tinggal pada nama sahaja – tetapi lebih penting daripada itu, kita perlu memahami bahawa usaha tersusun pihak bukan Islam yang mengancam keselamatan dan kedaulatan negara.

Murtad berbahaya dan Kristianisasi juga berbahaya kerana ia merupakan kesinambungan daripada serangan peperangan salib ke atas umat Islam secara halus.

Semua kita tahu bahawa usia Kristianisasi di Malaysia sudah lama bermula sejak awal era penjajahan pada tahun 1511M di mana askar-askar Portugis datang dengan membawa paderi-paderi yang ingin menyebarkan Kristian di tanah air kita.

Menyingkap sejarah moden kita menemui nama-nama seperti Natrah, Noraisyah Bukhari, Jamaluddin Othman dan Lina Joy yang telah menggegarkan sensiviti umat Islam.

Kita percaya bahawa ini adalah hasil dan natijah dan di belakangnya tentu ada perancangan yang tersusun rapi untuk mengkristiankan dan mengeksploitasi kebebasan beragama di dalam perlembagaan dan di atas nama hak asasi manusia.

Tanpa kita sedari sebenarnya mereka menggunakan peruntukan perlembagaan dan hak asasi manusia untuk mencucuk jarum permusuhan dan merosakkan akidah umat Islam.

Perkara yang paling penting perlu difahami ialah isu yang berlaku di DUMC itu tidak berkaitan dengan soal hak kebebasan beragama atau hak asasi manusia, bahkan ia adalah usaha ‘tabsyir’ (Kristianisasi) yang merupakan sebuah agenda penjajahan dalam bentuk moden.

Terdapat dua tujuan utama gerakan Kristianisasi. Pertama, memasukkan orang Islam ke dalam agama Kristian. Kedua, menjauhkan orang Islam daripada agama Islam.

Akan tetapi, Samuel Zwemer semasa Persidangan Kristian di Quds pada tahun 1935 M berkata:
“….. tugas mubaligh Kristian di negara-negara lslam yang telah ditaja oleh negara-negara Kristian bukanlah berusaha untuk mengkristiankan umat lslam, kerana mereka sedar orang Islam memegang pendirian bahawa agama Islam merupakan suatu petunjuk dan penghormatan bagi mereka. Tetapi tugas kalian yang terpenting ialah memurtadkan orang lslam keluar dari agama mereka agar menjadi orang yang sama sekali tidak mempunyai hubungan dengan Allah kemudian tidak mempunyai hubungan dengan moral yang telah menjadi landasan hidup seluruh bangsa.”

Dengan ini, matlamat utama Kristianisasi tidak semestinya untuk memasukkan orang Islam ke dalam agama Kristian tetapi cukup dengan mengeluarkan orang Islam daripada agamanya.

Berdasarkan kajian-kajian ilmiah yang sudah dibuat, usaha Kristianisasi ini bersifat global dan telah bermula sejak lama dahulu.

Di dalam Persidangan Colorado pada tahun 1978 M yang dihadiri 150 orang peserta di kalangan para mubaligh Kristian, mereka telah mengeluarkan satu resolusi yang agresif iaitu mereka bercita-cita untuk mengkristiankan 720 juta orang Islam seluruh dunia.

Pelbagai wasilah digunakan antaranya pendidikan, penyiaran, aktiviti kemasyarakatan dan kesihatan. Beratus buah sekolah didirikan, pelbagai akhbar diterbitkan dan banyak aktiviti kemasyarakatan dijalankan dalam menjayakan matlamat mereka.

Usaha serius mereka dalam mencapai objektif dilihat dalam perbelanjaan yang digunakan setiap tahun. Berdasarkan rekod yang ada, pada tahun 1990, sebanyak USD 164 juta telah dibelanjakan. Pada tahun 1992 pula, sebanyak USD 181 juta dibelanjakan. Terdapat peningkatan sebanyak USD 17 ribu dalam tempoh 2 tahun yang menggambarkan kegigihan mereka.

Di seluruh dunia kini terdapat lebih daripada 270 ribu pendakwah yang bekerja sepenuh masa untuk gerakan ini. Lebih 22 ribu buah buku telah diterbitkan dan lebih 98 ribu buah pusat pendidikan telah didirikan. Usaha ini diperhebatkan lagi dengan tertubuhnya lebih 24 ribu pertubuhan-pertubuhan rasmi yang menjalankan usaha Kristianisasi di balik tabir.

Usaha mereka telah memberi kesan secara langsung dan tidak langsung kepada umat Islam di negara kita.

Merujuk kepada kajian yang dijalankan bagi tahun 1994 hingga Mei 1997, mendapati bahawa sebanyak 60 hingga 210 permohonan bagi pertukaran nama telah dihantar ke Jabatan Pendaftaran Negara (JPN). Daripada jumlah tersebut, sebanyak 519 permohonan bertukar nama atas alasan ingin keluar dari Islam atau murtad. Walau bagaimanapun 48% sahaja yang diluluskan oleh JPN manakala 52% lagi telah ditolak atau ditarik balik oleh pemohon.

Sebelum ini, Mufti Perak, Tan Sri Harussani Zakaria dilaporkan membuat pendedahan mengejutkan mengenai kenyataan Persatuan Paderi Malaysia yang mendakwa bahawa lebih 230,000 umat Islam memeluk Kristian pada 2008.

Pada hari ini, gerakan Kristianisasi berselindung di sebalik alasan kebebasan beragama. Sebenarnya tindakan mereka terang-terangan telah melanggar peruntukan perlembagaan di dalam Perkara 11 (4) yang tidak membenarkan sebarang aktiviti mengajak orang Islam keluar daripada agama itu.

Di dalam perlembagaan tercatat bahawa setiap orang mempunyai hak untuk menganut dan mengamalkan ajaran agama masing-masing tetapi undang-undang Persekutuan boleh mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa iktikad atau kepercayaan agama antara penganut Islam.

Ini bermakna wujud larangan penyebaran agama selain Islam terhadap penganut agama Islam.

14 tuntutan IFC dijadikan sebagai bukti bahawa tuntutan kebebasan beragama digunakan secara salah untuk mengelirukan umat Islam dan mengeluarkan umat Islam daripada agama mereka.

Sebagai contoh, mereka menuntut supaya orang bukan Islam yang memeluk agama Islam dibenarkan kembali kepada agama asal mereka (murtad) tanpa diambil sebarang tindakan.

Akhir sekali, agenda Kristianisasi yang telah mengakibatkan ratusan manusia Muslim menjadi murtad perlu dilihat sebagai agenda penjajahan yang boleh mengancam keselamatan negara.

Jadi pihak kepimpinan Islam perlu menangani perkara ini daripada perspektif yang betul. Ia bukan soal kebebasan beragama tetapi merupakan agenda antarabangsa yang bersifat penjajahan.

Oleh yang demikian, saya menyeru supaya umat Islam, para pemimpin Islam dan badan-badan Islam perlu peka kepada hakikat sebenar apa yang berlaku di sebalik kegiatan gereja Methodist.

Categories: Uncategorized
  1. Tiada komen.
  1. No trackbacks yet.

Tinggalkan Jawapan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Tukar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Tukar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Tukar )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Tukar )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 108 other followers

%d bloggers like this: